Congres 2016

IVP – Instituut voor Pensioeneducatie organiseerde op donderdag 8 december 2016 in de Willem Burgerzaal van De Doelen te Rotterdam haar vijfde jaarcongres, “Besturen en beleggen in 2017”

Op deze pagina staat een verslag van dit congres.

N I E U W !! De app van IVP, te downloaden bij Google Play Services en van de Apple Store (zoekt u op: instituut pensioeneducatie) . Als u in de IVP-app klikt op “sponsors” vindt u aantrekkelijke aanbiedingen van onder andere herenmodezaak Oger, damesmodezaak Caroline Biss en Deutz Champagne.

Het congres werd financieel mogelijk gemaakt dankzij de hoofdsponsoren (klikt u op de betreffende naam voor meer informatie) :

IVP dankt de mede-sponsoren (klikt u op de betreffende naam voor meer informatie)

 IVP – Instituut voor Pensioeneducatie dankt tevens onderwijspartner CFA Institute.

Presentaties van de sprekers vindt u door op de naam van de betreffende spreker te klikken:

1 Els Ankum Triodos Investment Management

2 Kristof Woutters Candriam

3 Ross McSkimming Standard Life Investments

4 Miroslav Petkov S&P Global

5 Mattijs van Eck Korn Ferry Hay Group

6 Richard Weurding Verbond van Verzekeraars

7 Guus Warringa    Grant & Eisenhofer

Verslag van het IVP-congres ‘Besturen en beleggen in 2017’

1. De lage rente en externe verslaggeving door financiële instellingen.

Drs. Hans Hoogervoorst, voorzitter van de International Accouting Standards Board in Londen sprak over de vraag of de externe verslaggeving door financiële instellingen nog wel de economische realiteit weergeeft met de kunstmatig lage rente.

De lage rente is historisch laag door het rentebeleid van de Europese Centrale Bank. Pensioenfondsen en verzekeraars berekenen de omvang van hun financiële verplichtingen met het geldende rentepercentage. Daarbij geldt dat hoe lager de rente is, hoe hoger de waarde van de verplichtingen uitvalt. De verplichtingen moeten worden gedekt door de aanwezige bezittingen. Teneinde de waarde van de bezittingen af te stemmen op de waarde van de verplichtingen zijn er soms zware maatregelen noodzakelijk, zoals het niet indexeren van pensioenen of zelfs het korten van pensioenen.

De heer Hoogervorst gaf aan dat de Europese centrale Bank geen reden heeft om het huidige lage rentebeleid voort te zetten. Pensioenverplichtingen moeten blijven worden berekend met de marktrente. Daar moet niet van worden afgeweken en er is geen aanleiding om de internationale regels voor externe verslaggeving op dit punt te herzien.

Wat wel helpt is de terugkeer naar een normaler monetair en macro-economisch beleid .

Door de kunstmatig in stand gehouden lage rente staan de bedrijfsmodellen van banken, verzekeringsmaatschappijen en pensioenfondsen onder druk. De huizenmarkt in Amsterdam begint weer op een zeepbel te lijken omdat de huizenprijzen door de lage rente al hoger zijn dan voor de financiële crisis van 2008.

In 2007, voor de financiële crisis, bedroegen de totale schulden van gezinnen, bedrijven, overheden en de financiële sector 269% van het wereldwijde bbp. Ten gevolge van de lage rente is de schuldenlast inmiddels opgelopen tot 286%. Dit hoge schuldniveau maakt het voor centrale banken moeilijk om terug te keren naar een normaal monetair beleid. Landen met hoge schulden kunnen dan failliet gaan en obligatiebeleggers krijgen dan grote verliezen voor de kiezen.

De heer Hoogervorst bepleit een terugkeer naar een normaal monetair beleid en overheden zullen de groei moeten aanjagen door begrotingsbeleid en structurele hervormingen. Dat zal tijd kosten en niet pijnloos zijn.

2. Toezicht door De Nederlandsche Bank in 2017

De Nederlandsche Bank schreef een hoofdstuk in “Goud geld. De staat van de financiële sector”. Het boek is verschenen bij Wolters Kluwer. John Landman van DNB besprak het hoofdstuk.

De financiële sector verandert. Bedrijfsmodellen moeten worden aangepast aan de veranderingen.

De heer Landman ging in het bijzonder in op de veranderingen die relevant zijn voor pensioenfondsen. Mede onder druk van de lage rente kunnen zekere, waardevaste pensioenen niet worden waargemaakt. Het is belangrijk dat pensioenfondsen hierover effectief communiceren met hun belanghebbenden met als uitgangspunt de financiële situatie van het betreffende pensioenfonds.

De heer Landman nam het eerste exemplaar in ontvangst van het boek: “Goud geld. De staat van de financiële sector”. Vele deskundigen uit de financiële sector schreven er hoofdstukken in.

Het boek biedt een overzicht van hoe de financiële sector werkt, bezien vanuit verschillende invalshoeken als accountancy, advocatuur, ‘Europa’, governance, communicatie, pensioenen, verzekeringen, banken, vermogensbeheer, risicomanagement, toezicht en innovatie. Door inzicht in de activiteiten van elkaars activiteiten binnen de financiële sector, kunnen brancheoverstijgende diensten en producten worden ontwikkeld op het gebied van pensioen en andere financiële diensten, is de gedachte.

 

 

3. De financiële sector is nobel en moreel goed

Yaron Brook, directeur van het Ayn Rand Institute in Irvine, Californië, en mede-auteur van het boek “Goud geld. De staat van de financiële sector”.

De heer Brook presenteerde het hoofdstuk dat hij schreef voor “Goud geld”. De kern van zijn presentatie was dat de financiële sector moreel goed is, en dat de mensen die erin werken een nobel beroep uitoefenen.

Achter de negatieve blik op het geldwezen liggen drie fundamentele overtuigingen: (1) financiers zijn onproductieve pennenlikkers, (2) financiers profiteren ten koste van anderen, en (3) financiers veroorzaken schade aan de economie tenzij de overheid hen strak reguleert – en zij gebruiken hun op kwaadaardige wijze verkregen middelen om zulke regulering te vermijden.

Een vrije financiële sector is echter de spil van menselijk welbevinden en vooruitgang.

In zijn kern helpt de financiële sector een essentieel product te produceren: andere productieve sectoren. Het is de branche die elke andere branche helpt te creëren en te laten bestaan. De branche doet dat door zakenmensen hun groei te financieren en risico daarbij te beperken. Het geldwezen vergroot de productiecapaciteit van de menselijke soort enorm door een oplossing te bieden voor een probleem dat anders ontwrichtend zou zijn: de mensen met de beste ideeën hoe bronnen te gebruiken zijn vrijwel nooit de eigenaren van deze bronnen (of hebben daartoe het geld niet).

Zo lang als mensen het winstoogmerk als immoreel beschouwen, zullen zij de ‘egoïstische’ financiers voor elk probleem (werkelijk of in de verbeelding) in de financiële sector verantwoordelijk houden en eisen dat het winstoogmerk in toom wordt gehouden door strikte overheidsregulering. Het winstoogmerk is goed. Winst maken is de enige manier om op de lange termijn een schepper van waarde te zijn – niet een manipulator of een uitbuiter. In een systeem van vrijwillige handel, waar de overheid geweld en fraude straft, is het niet mogelijk om succesvol te zijn voor een significante periode zonder positieve bijdragen te leveren aan degenen waarmee men zaken doet.

De filosofe Ayn Rand noemt ‘rationeel eigenbelang’: het nastreven van het eigen materiële, mentale en emotionele welzijn, noch door jezelf op te offeren, noch door anderen aan jou op te offeren. Het is waar dat een Warren Buffett of vroeger iemand als Steve Jobs bij hun zakelijke activiteiten niet onbaatzuchtig anderen dienen – maar zij zijn er ook niet ten koste van anderen op vooruit gegaan. Zij zijn welvarend geworden door hun productieve prestaties.

Maar de morele rechtvaardiging om te gedijen door enorme productieve prestaties is niet dat dit de maatschappij dient of anderen daarmee vooruit helpt. De morele rechtvaardiging is dat ieder individu kapitaal moet produceren om te kunnen leven en van dit leven te kunnen genieten. Om iemand te veroordelen als immoreel omdat hij goed is om kapitaal te produceren is hetzelfde als iemand veroordelen omdat die het meeste uit zijn leven wil halen.

Kort gezegd, als menselijk leven en geluk ons doel zijn, dan is het zoeken naar winst een enorme positieve kracht. Volgens deze standaard zijn financiers een enorme positieve kracht.

Foto links: De Complimentenmeisjes gaven de deelnemers aan het lustrumcongres een welgemeend, hartelijk en persoonlijk compliment. “Een uniek “portret” van een eerste indruk. Een heerlijk feelgood moment met een complimentje om in je zak te steken”.

 

Tijdens de receptie werd champagne geserveerd van het huis Deutz.

Ter gelegenheid van het eerste lustrumcongres van IVP – Instituut voor Pensioeneducatie ontvingen de deelnemers een exclusief voor IVP in Parijs ontwikkeld eau de parfum met de naam ‘Bon Ton’, zowel voor dames als voor heren (hieronder is enkel de damesversie afgebeeld).

 

FEEDBACK GEVRAAGD

Wat vond ú van het congres? Laat het ons weten, met dank aan uw tips en opmerkingen kunnen wij onze evenementen voor u van goed niveau houden:

Uw naam
Organisatie
Uw e-mailadres
Bericht